Sınıfta sadece müfredatı anlatan bir öğretmen olmak ile öğrencilerin kalbine dokunan bir eğitimci olmak arasındaki fark, "duygusal ulaşılabilirlik"te yatar. Bir öğrencinin öğretmenini soğuk ve mesafeli bulması yerine, ona güvenebileceği bir liman olarak görmesi, öğrenme sürecini doğrudan etkiler. Bu yazıda, eğitimcilerin öğrencilerle güçlü bağlar kurmasını sağlayan 5 temel bileşeni inceleyeceğiz.
1. Duyarlı Cevaplayıcılık
Öğretmenlik sadece sorulara doğru yanıtlar vermek değildir. Cevaplayıcılık, öğrencinin ilgi ve ihtiyaçlarına dikkati yöneltmektir. Robotik bir şekilde ders anlatmak yerine, "Seninle ilgileniyorum, dikkatim senin üzerinde" mesajını hissettirmek gerekir. Bu, çocuğa verilebilecek en büyük hediyedir.
2. Empatinin İletilmesi
Empati sadece içsel bir "anlama" süreci değildir; aynı zamanda bir iletişim becerisidir. Birçok eğitimci öğrencinin duygusunu içinde anlar ama bunu dışa vurmayı ihmal eder. Oysa çocuğa, "Senin hissettiğin bu duyguyu anlıyorum ve paylaşıyorum" mesajının açıkça iletilmesi gerekir. Empati, karşı tarafa ulaştığında anlam kazanır.
3. Fiziksel ve Psikolojik Yakınlık
Yakınlık, hem duygusal hem de mekansal bir kavramdır. Sınıfta kürsünün arkasına saklanmak yerine, öğrencilerle göz teması kurabilecek bir mesafede olmak şarttır. Göz kontağı kuramadığımız biriyle psikolojik sınırları kaldıramayız ve ona yakın olduğumuzu hissettiremeyiz.
4. Açıklık ve Netlik
Toplumumuzda genellikle imalarla iletişim kurma alışkanlığı yaygındır. Ancak eğitimde imalara yer yoktur. Duygusal ulaşılabilir bir öğretmen, sınıf kurallarından beklentilerine kadar her konuda şeffaf, yalın ve net mesajlar verir. Çocuğun "Acaba ne demek istedi?" diye tahmin yürütmesini beklemek yerine, niyet açıkça ortaya konmalıdır.
5. Duygu Rehberliği
Son ve belki de en kritik bileşen, öğrencinin duygularına rehberlik edebilmektir. Kriz anlarında veya yoğun duygusal süreçlerde öğrenciyi yalnız bırakmamak, onun duygularını tanımasına ve yönetmesine yardımcı olmak, gerçek bir eğitimcinin görevidir.
Sonuç
Bu 5 adımı (Cevaplayıcılık, Empati, Yakınlık, Açıklık, Duygu Rehberliği) sınıf ortamına taşıyabildiğimiz ölçüde, öğrencilerimiz için "ulaşılabilir" ve iz bırakan öğretmenler olabiliriz.